Werknemers in de bouw hebben de grootste kans op een ernstig ongeval op het werk.
De bouw zorgt voor 6% van de banen, maar in deze sector komt 22% van de ongevallen voor.De arbeidsinspectie heeft in het jaar 2002 ruim 1700 ernstige ongelukken onderzocht.Ongelukken waarbij ernstig geestelijk en/of lichamelijk letsel plaats vond.De belangrijkste oorzaken zijn vallen en bekneld raken.Bij de verwondingen gaat het meestal om botbreuken 33%, amputatie van ledematen is een goede tweede met 19%.
Uit het rapport van de arbeidsinspectie blijkt dat uitzendkrachten naar verhouding vaker bij een ongeval betrokken zijn dan de werknemers in vaste dienst.De arbeidsinspectie vermoedt dat dit te maken heeft met gebrekkige kennis over het werk en onvoldoende toezicht.
Een andere conclusie uit het rapport is hoe meer ervaring , des te minder ongelukken.Werknemers die korter dan twee jaar in dienst zijn, lopen grotere risico’s, ongeacht de leeftijd.
Verder is de kans op een ongeval het grootst in een bedrijf met tussen de 20 en 100 werknemers.
Het totale aantal arbeidsongevallen in Nederland, dus inclusief de minder ernstige, bedraagt volgens het CBS naar schatting 170.000.

Arbeidsongevallen veroorzaken in de eerste plaats veel persoonlijk leed, maar leidt ook tot aanzienlijke kosten voor werkgever en de maatschappij. Het blijkt dat met name in de landbouw en bouw de ernstigere ongevallen voorkomen. De kosten van medische hulp voor arbeidsongevallen, zoals ziekenhuisopname en fysiotherapie, worden voor deze sectoren geschat op: 3,8 miljoen voor de landbouw en 7,2 miljoen voor de bouw (ter vergelijking: de medische kosten voor ongevallen bij banken en verzekeringsmaatschappij komt uit op 100.000 euro).

Van de Nederlandse bevolking van achttien jaar en ouder heeft 35 procent een reanimatiecursus gevolgd. Dat blijkt uit onderzoek van TNS NIPO onder 1163 mensen in opdracht van de Nederlandse Hartstichting.

Volgens een woordvoerster is het grote aantal mensen dat leerde hoe te reanimeren te danken aan het grote netwerk van de Hartstichting. „We zijn hier al dertig jaar mee bezig. Mensen kunnen tegenwoordig om de hoek een cursus volgen.” Eenderde van degenen die nog geen cursus volgden, gaf volgens het onderzoek aan dit wel van plan te zijn. De groep 55-plussers is ondervertegenwoordigd bij het volgen van een reanimatiecursus. De Hartstichting gaat de groep extra aanspreken, omdat zij de grootste kans hebben met een hartstilstand geconfronteerd te worden.

Nederlanders weten over het algemeen goed wat ze moeten doen als iemand een hartstilstand krijgt: 88 procent belt het alarmnummer 1-1-2, 50 procent begint direct met reanimeren en 35 procent gaat hulp halen.

Speciaal daartoe opgeleide brandweerlieden mogen in noodgevallen worden ingezet om medische hulp te verlenen.

Dit schrijft minister Hoogervorst (Volksgezondheid) dinsdag in een brief aan Hulpverleningsregio Zuid-Oost Brabant, zo meldt persbureau ANP.

Deze hulpverleners, zogeheten 'first responders', komen vaak al voor de ambulance ter plaatse, maar mochten tot nu toe niet eerste hulp verlenen. Deze hulp kan soms levensreddend zijn. Zo gauw de ambulance arriveert, nemen zij de hulp over van de brandweer.

De centrale van Gemert-Bakel had al een afspraak met de brandweer. Deze hadden speciaal opgeleide brandweermensen die tegelijk met de ambulances uitrukten. Omdat zij sneller (binnen 4,3 minuut gemiddeld) ter plaatse zijn, verlenen zij hulp tot de ambulance of een arts arriveert.

De Inspectie voor de Gezondheidszorg was echter tegen het inzetten van niet-medici structureel voor professionele gezondheidszorg en tikte de Brabantse centrale meldpost herhaaldelijk op de vingers. Burgemeester J. van Maasakkers was echter niet van plan ermee te stoppen, zolang de ambulances er niet op tijd waren.

Inmiddels erkent de minister dat ambulances in de regio de norm van maximaal 15 minuten aanrijtijd niet halen. Hoogervorst is daarom van mening dat de brandweerlieden toch mogen worden ingezet, maar alleen onder bepaalde voorwaarden. Die voorwaarden worden momenteel nog uitgewerkt.

Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer

Uw brief Ons kenmerk 30 augustus 2004 AV/KO/2004/61861 nr. 20030420240
Onderwerp Datum
Kamervragen van het lid Smilde 13 september 2004

Hierbij zend ik u de antwoorden op de vragen van het lid Smilde (CDA) over onveiligheid van crèches.

De Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid,

(mr. A.J. de Geus)

Antwoorden op vragen van het lid Smilde (CDA) aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over onveiligheid van crèches. (nr. 20030420240)


1.
Kent u het artikel "Crèches te vaak onveilig"?1

Ja.

2.
Bent u op de hoogte van het exacte aantal ongevallen in kinderdagverblijven? Zo ja, kunt u hierover nadere informatie verstrekken? Zo neen, is het mogelijk alsnog een inventarisatie te maken van de ongevallen die zich, zoals uit het artikel blijkt, voordoen in crèches, zowel wat betreft aantallen als type ongevallen?

Stichting Consument en Veiligheid houdt via het Letsel Informatie Systeem (LIS) de ontwikkelingen in ongevallen en letsels in Nederland continu bij. Met dit systeem wordt informatie over patiënten die zich melden op de spoedeisende hulpafdelingen van ziekenhuizen geregistreerd. Op deze manier heeft Consument en Veiligheid gegevens verkregen over ongevallen binnen de sector kinderopvang. Het aantal van 2.500 ongevallen, zoals vermeld in de Telegraaf van 26 augustus jl., is afkomstig uit het LIS. Het gaat echter niet om 2.500 jaarlijkse ongevallen bij baby's en peuters binnen de dagopvang zoals het artikel in de Telegraaf vermeldt, maar om ongevallen bij zowel dagopvang als buitenschoolse opvang waarvoor spoedeisende hulp van een ziekenhuis noodzakelijk was. Dit betreft circa 2% van alle ongelukken bij kinderen tot 12 jaar waarvoor spoedeisende hulp nodig is. Het grootste deel van de 2.500 ongevallen binnen de kinderopvang (78%) betreft ongelukken binnen het gebouw; 22% zijn ongelukken buiten het gebouw, ongelukken die plaatsvinden tijdens de buitenschoolse activiteiten waaronder sportactiviteiten. De meeste ongevallen zijn valletsels. Kinderen vallen bijvoorbeeld tijdens het spelen, ze vallen ergens tegenaan (bijvoorbeeld tegen een kast of tafel) of ze vallen ergens vanaf (bijvoorbeeld van een stoel, fiets, speeltoestel of glijbaan). Iets meer dan de helft van deze ongevallen zijn hoofdwonden. De verhouding ongevallen bij dagopvang en buitenschoolse opvang is niet bekend. Aangezien de 2.500 ongevallen in het jaar 2000 zijn geregistreerd, voert Consument en Veiligheid op dit moment een nieuwe monitor uit. Dan wordt ook een uitsplitsing naar ongevallen bij dagopvang en buitenschoolse opvang gemaakt.


3.
Hoe liggen deze cijfers voor de buitenschoolse opvang?

Zie het antwoord op vraag 2.

4.
In hoeverre kan de in Wet kinderopvang verplichte risico-analyse de daadwerkelijke risico's op ongelukken doen afnemen? Is het ook mogelijk om in deze risico-analyse de verplichting tot het vermelden van een ongeval op te nemen?


1 De Telegraaf, 26 augustus 2004

De Wet kinderopvang verplicht de houder van een kindercentrum beleid te voeren dat ertoe leidt dat de veiligheid en gezondheid van de op te vangen kinderen zoveel mogelijk is gewaarborgd. De wet regelt dat de houder hiertoe in een risico-inventarisatie schriftelijk vastlegt welke risico's de opvang van kinderen met zich meebrengt. Het opstellen van een risico-inventarisatie houdt in dat de veiligheids- en gezondheidsrisico's die kinderen bij de opvang kunnen lopen in kaart worden gebracht -waarbij wordt uitgegaan van het gedrag van kinderen- en wordt vastgelegd hoe met deze risico's wordt omgegaan2. Verwacht kan worden dat met het opstellen, bespreken en up to date houden van de risico-inventarisaties voor veiligheid en gezondheid de bewustwording van risico's wordt vergroot en dat de kans op ongelukken hiermee afneemt.
Zoals bekend is bij gelegenheid van de behandeling van de Wet kinderopvang door de Tweede Kamer met het aannemen van het amendement Örgü c.s. de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur kwaliteitseisen te stellen komen te vervallen. Daarom is het thans niet mogelijk kinderopvangondernemers wettelijk te verplichten binnen de risico-inventarisatie ongevallen te vermelden.

2 Ter ondersteuning van kinderopvangondernemers zijn een model risico-inventarisatie veiligheid en een model risico-inventarisatie gezondheid opgesteld. Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer

Uw brief Ons kenmerk 30 augustus 2004 AV/KO/2004/61861 nr. 20030420240
Onderwerp Datum
Kamervragen van het lid Smilde 13 september 2004

Hierbij zend ik u de antwoorden op de vragen van het lid Smilde (CDA) over onveiligheid van crèches.

De Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid,

(mr. A.J. de Geus)

Antwoorden op vragen van het lid Smilde (CDA) aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over onveiligheid van crèches. (nr. 20030420240)


1.
Kent u het artikel "Crèches te vaak onveilig"?1

Ja.

2.
Bent u op de hoogte van het exacte aantal ongevallen in kinderdagverblijven? Zo ja, kunt u hierover nadere informatie verstrekken? Zo neen, is het mogelijk alsnog een inventarisatie te maken van de ongevallen die zich, zoals uit het artikel blijkt, voordoen in crèches, zowel wat betreft aantallen als type ongevallen?

Stichting Consument en Veiligheid houdt via het Letsel Informatie Systeem (LIS) de ontwikkelingen in ongevallen en letsels in Nederland continu bij. Met dit systeem wordt informatie over patiënten die zich melden op de spoedeisende hulpafdelingen van ziekenhuizen geregistreerd. Op deze manier heeft Consument en Veiligheid gegevens verkregen over ongevallen binnen de sector kinderopvang. Het aantal van 2.500 ongevallen, zoals vermeld in de Telegraaf van 26 augustus jl., is afkomstig uit het LIS. Het gaat echter niet om 2.500 jaarlijkse ongevallen bij baby's en peuters binnen de dagopvang zoals het artikel in de Telegraaf vermeldt, maar om ongevallen bij zowel dagopvang als buitenschoolse opvang waarvoor spoedeisende hulp van een ziekenhuis noodzakelijk was. Dit betreft circa 2% van alle ongelukken bij kinderen tot 12 jaar waarvoor spoedeisende hulp nodig is. Het grootste deel van de 2.500 ongevallen binnen de kinderopvang (78%) betreft ongelukken binnen het gebouw; 22% zijn ongelukken buiten het gebouw, ongelukken die plaatsvinden tijdens de buitenschoolse activiteiten waaronder sportactiviteiten. De meeste ongevallen zijn valletsels. Kinderen vallen bijvoorbeeld tijdens het spelen, ze vallen ergens tegenaan (bijvoorbeeld tegen een kast of tafel) of ze vallen ergens vanaf (bijvoorbeeld van een stoel, fiets, speeltoestel of glijbaan). Iets meer dan de helft van deze ongevallen zijn hoofdwonden. De verhouding ongevallen bij dagopvang en buitenschoolse opvang is niet bekend. Aangezien de 2.500 ongevallen in het jaar 2000 zijn geregistreerd, voert Consument en Veiligheid op dit moment een nieuwe monitor uit. Dan wordt ook een uitsplitsing naar ongevallen bij dagopvang en buitenschoolse opvang gemaakt.


3.
Hoe liggen deze cijfers voor de buitenschoolse opvang?

Zie het antwoord op vraag 2.

4.
In hoeverre kan de in Wet kinderopvang verplichte risico-analyse de daadwerkelijke risico's op ongelukken doen afnemen? Is het ook mogelijk om in deze risico-analyse de verplichting tot het vermelden van een ongeval op te nemen?


1 De Telegraaf, 26 augustus 2004

De Wet kinderopvang verplicht de houder van een kindercentrum beleid te voeren dat ertoe leidt dat de veiligheid en gezondheid van de op te vangen kinderen zoveel mogelijk is gewaarborgd. De wet regelt dat de houder hiertoe in een risico-inventarisatie schriftelijk vastlegt welke risico's de opvang van kinderen met zich meebrengt. Het opstellen van een risico-inventarisatie houdt in dat de veiligheids- en gezondheidsrisico's die kinderen bij de opvang kunnen lopen in kaart worden gebracht -waarbij wordt uitgegaan van het gedrag van kinderen- en wordt vastgelegd hoe met deze risico's wordt omgegaan2. Verwacht kan worden dat met het opstellen, bespreken en up to date houden van de risico-inventarisaties voor veiligheid en gezondheid de bewustwording van risico's wordt vergroot en dat de kans op ongelukken hiermee afneemt.
Zoals bekend is bij gelegenheid van de behandeling van de Wet kinderopvang door de Tweede Kamer met het aannemen van het amendement Örgü c.s. de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur kwaliteitseisen te stellen komen te vervallen. Daarom is het thans niet mogelijk kinderopvangondernemers wettelijk te verplichten binnen de risico-inventarisatie ongevallen te vermelden.

2 Ter ondersteuning van kinderopvangondernemers zijn een model risico-inventarisatie veiligheid en een model risico-inventarisatie gezondheid opgesteld.

Een interessant grafiekje van de Britse fietsorganisatie CTC: Australië stelde in 1994 de fietshelm verplicht, maar dat heeft niet geleid tot een beduidende vermindering van het aantal fietsongevallen.

De oorzaak is onduidelijk. Een mogelijke verklaring is 'riskcompensatie': fietsers wanen zich veilig met een fietshelm en worden te overmoedig.